Boek over Toscane

Een nieuw boek is sinds vandaag te verkrijgen en in te zien. Bij thuiskomst uit italië bleek dat ik best wat foto's heb gemaakt. Een aantal hiervan heb ik in een boek verzameld. Tijdens het samenstellen van dit boek bleek dat het iets uit de hand ging lopen. Uiteindelijk zijn het 238 pagina's geworden met 345 foto's. Hieronder kun je het hele boek inzien. Enjoy!

buy here Toscane by Peer Maas

Toscane 2

Als je in Toscane bent ga je er natuurlijk op uit. Ik dacht dat Toscane overal ongeveer hetzelfde landschap heeft. Dat doen de ansichtkaarten en schilderijen je tenminste geloven. Maar Toscane heeft de ene keer flinke heuvels begroeid met wijngaarden en olijfbomen. Op andere plekken kom je graanvelden tegen, minder steile heuvels, loofbomen en cypressen. En op sommige plekken groeit bos, wat de mooie uitzichten belemmerd. Bovenstaand plaatje is er een die je op de ansichtkaarten aantreft. We hebben één dag regen gehad en dat was net de dag dat we in deze streek waren, rond Moltepulciano. Hier zou ik nog wel eens terug willen als de zon laag aan de hemel staat. Na heel veel regen begon het hier iets op te klaren waar ik dan ook erg blij mee was.

Toscane 1

Mischien wel de mooiste streek van Italië, Toscane. Met de lokale bevolking contact maken is moeilijk omdat ik geen Itaiaans spreek. Maar het lukt wél met behulp van de camera. Ongelooflijk wat je allemaal voor elkaar krijgt als je een fotocamera bij je hebt. Je ziet her en der dat de mensen bij alkaar gaan zitten om wat te babbelen. Voor hen geen tv, ze verkiezen het buitenleven en de sociale contacten. Hier zitten ze op het terras van een café in Colle Di Val D'Elza. Opvallend is dat ze (bijna) niets bestellen en dat de eigenaar van het café er geen moeite mee heeft dat ze de stoelen bezet houden voor andere klanten.

Warm buiten...dan maar naar binnen.

Deze ken je wel:  het is pas écht warm als de mussen van het dak vallen. Mooi spreekwoord, maar ik heb een nieuwe. Het is pas écht warm als de vogels binnen komen afkoelen. Nou ja, dat maak ik er van. Een feit is dat hij -of zij- binnen kwam lopen. Hij dacht waarschijnlijk dat hij alleen was, gezien zijn reactie toen ik opstond. Ik heb geen verstand van vogels maar volgens mij was dit een schijtlijster. Overal waar hij naar toe fladderde liet hij een dun hoopje achter. Eerst de compact camera gepakt en na de foto de schijtlijster rustig naar buiten gewerkt. Voor de vogels zal ik als het weer warm wordt een schaaltje water buiten zetten met daarnaast een ventilator.

Kennedymars 2010

De jaarlijkse Kennedymars in Someren. Voor sommigen is de 80 kilometer een peuleschil. Voor anderen is het afzien. Ik zelf denk er niet aan om mee te lopen, vanaf de zijlijn is het leuker. Vooraf was ik niet van plan om te gaan fotograferen maar het mooie weer heeft me over de streep getrokken. Dus de scooter gepakt en vanaf Lierop (ochtend) tot de finish gereden. Proficiat iedereen, ook degene die het niet hebben gehaald. Het is al niet niks als je er over denkt om mee te lopen. Meer foto's kun je HIER bekijken. Interesse in een foto?  Voor grotere versie even contact opnemen..

Brand in Lierop

Vandaag is men nog druk bezig met het blussen van de grote brand die een groot deel van de Strabrechtse Heide heeft verwoest. Een uur voordat het voetballen begon (Nederland-Brazillië) werd ik attent gemaakt op de grote rookkolom. Even de scooter gepakt en richting brandhaard gereden. Zo kwam ik op het viaduct terecht over de A76 die Lierop met Mierlo verbindt. Het vuur woedde aan de Lieropse kant. Op het moment dat ik daar stond was het verkeer op de A76 nog niet stilgelegt. Even later zijn vangrails verwijderd zodat het verkeer kon draaien en automobilisten uit de rook konden komen. Thuis gaf de thermometer 39 graden aan. Respect voor de mannen die dan ook nog eens naar het vuur toe moeten om te blussen. Even later is er een helikopter ingezet die op en neer bleef vliegen om in de Zuidwillemsvaart iedere keer 2,5m3 water te halen. Inmiddels is bekend dat er 150ha bos en heide is afgebrand. Je kunt HIER meer foto's bekijken.

buitenstudiootje

Voor fotograferen heb je licht nodig dat weet iedereen wel onderhand. Gratis licht hebben we van de zon. Daarmee kun je natuurlijk veel doen. Wat iedere fotograaf probeert te vermijden is het licht rond het middaguur. Toch wilde ik eens proberen om een simpel buitenstudiootje op te zetten en de volle middagzon te gebruiken om enkele macro foto's te maken. Je ziet op de bovenste foto hoe dat eruit ziet. Enkele klemmen om het achtergrond papier op z'n plek te houden. Later heb ik het zwarte papier vervangen door wit. Één vel papier om wat zijlicht te laten reflecteren. Verder een reflectieschermpje boven de camera om het harde licht wat diffuus te maken. Dit alles op een simpele oppot tafel. Maar dan is het zoeken naar geschikte onderwerpen. Een bloem ligt voor de hand, zie foto 3. Dan wat experimenteren met een mandarijntje. In de opstelling op de foto zie je een stukje mandarijn maar dat was niet interessant genoeg. Er moest een element bijkomen. Dan op mierenjacht. De mieren die bij mij in de tuin zitten zijn wel érg klein. Ik schat ze op zo'n twee millimeter. Even schoot in mijn gedachten om het bos in te gaan en daar een aantal rode mieren te vangen. Die zijn een stuk groter. Maar wat als deze besluiten om in mijn tuin een gezinnetje gaan stichten? Die gedachte deed me maar besluiten om het bij de kleintjes te laten.
Mijn experiment was uiteindelijk gelukt, daar ging het om. Nu nog meer geschikte onderwerpen vinden om te fotograferen.

portrettendag

Afgelopen weekend hebben we bij de fotoclub weer een portrettendag gehouden. Als extraatje voor de mensen die naar onze 2 jaarlijkse expositie komen kijken. Gelukkig was het weer fantastisch tijdens de pinksterdagen. Dit scheelt ons wel bezoekers maar we mogen zeker niet klagen. Op de 1e verdieping hebben we de pas aangekochte flitsinstallatie opgesteld. Hier werden portretten onder de ideale omstandigheden gemaakt. Als 2e fotolokatie heb ik in de volle zon een achtergronddoek opgehangen. Dit is uiteraard moeilijkheden opzoeken maar ik vond het wel een uitdaging om hier portretten te maken. Er worden wel meer foto's gemaakt met als belichting één bouwlamp. Op deze manier wilde ik dit ook benaderen, de zon als bouwlamp. Het voordeel van een bouwlamp is dat je deze kunt richten zoals je wilt. Het zonlicht komt altijd van boven. Maar het is best redelijk gelukt. Het is best wel leuk om weer wat te fotograferen, dit is al weer lang geleden.

Denny

Lang geleden dat ik weer iets heb geplaatst op dit blog. Na de operatie heb ik bijna geen foto's meer gemaakt. Vandaag de draad weer even opgepakt omdat Denny weer hier was. Net voor kerst heb ik op dit blog ook al een foto van Denny geplaatst. Inmiddels is hij 2 jaar geworden dus tijd voor nieuwe foto's. Even snel achter in de tuin want het is weer eens vrij koud. Dat kun je niet zien aan de foto's omdat we Denny een zonnebril hebben opgezet. Deze zonnebril hebben we hem gegeven zodat hij nu misschien niet meer zo de neiging zal hebben om mijn bril af te pakken, wat iedere keer weer een grondige schoonmaakbeurt vereist. Zoals de meeste fotografen wel zullen weten is het vrij lastig om (jonge) kinderen te fotograferen. Je kunt ze moeilijk neerzetten zoals je graag zou willen. Na iedere foto komt hij meteen aanrennen om te kijken of hij wel echt op de foto staat. Geduld is een schone zaak maar dat is snel op als het koud is.

Gisteren had ik de flitsset opgehaald in de winkel die we met de fotoclub hebben aangeschaft. Dan wil je natuurlijk ook even een en ander uitproberen. Dat "even" kun je wel vergeten. Het is nog een heel gedoe voordat 1 lamp staat. Mede door de softbox die in elkaar gezet moet worden. Ik heb het maar bij 1 lamp gelaten omdat de ruimte in mijn woonkamer niet zo heel groot is. Het enige wat ik zo snel bij de hand had was een bos bloemen, van Heijmans gekregen omdat ik nog steeds ziek thuis ben. Ik wilde fotograferen met mijn 50mm macro lens en met een zo klein mogelijk diafragma om zoveel mogelijk scherptediepte te krijgen. Op half vermogen kon ik diafragma 22 en een sluitertijd van 1/50 sec. bereiken. Dat is ideaal. Voor deze foto's heb ik alleen het hoofdlicht gebruikt, dus ook geen refectie scherm of andere lichtbronnen. Hoeft ook niet zoals blijkt uit deze foto's.

Tweelingen

Na de operatie niets meer gefotografeerd....tot afgelopen zondag. Omdat dit al lang geleden is afgesproken heb ik mijn pijn verbeten en zijn we (Mathy en ik) afgereisd naar Best. De altijd leuke en vrolijke tweeling Piet en Lambert was ons fotografisch doel. We hadden van alles meegenomen, statieven, flitsparaplu's, achtergronden enz. We hadden namelijk geen idee of het in huis geschikt was om te fotograferen zonder flits. Maar dit ging goed, temeer omdat het een zonnige dag was zodat er redelijk veel licht in de huiskamer viel. Al snel had ik deze opstelling in gedachte. Wat meubilair verzetten en aan de slag. De iso waarde een flink eind opgeschroeft en alles uit de hand gefotografeerd. Enkele uren later vertrokken we tevreden naar huis. We hadden beide het idee dat dit tot nu toe de beste reportage is geweest uit onze carriëre. Ik was zelfs meer dan tevreden toen ik alle foto's zag. Het had nóg meer opgebracht als ik had verwacht.

Ziekenhuis

Terwijl de meeste mensen carnaval vieren of op wintersport gaan lag ik dit jaar in het ziekenhuis. Enkele stukjes van mijn rechterlong afhalen om te kijken wat er precies aan de hand is. Na de operatie lig je dan letterlijk vast, je kunt nergens heen vanwege de diverse spullen die op je lichaam zijn aangesloten. Ook al lig ik dan in het ziekenhuis, foto's maken kan toch nog steeds. Dat is het voordeel van een compact camera, je kunt deze overal mee naar toe nemen. Het bovenste apparaat is van de infuusregeling (aangesloten op arm). Het onderste de pomp voor de pijnstilling (aangesloten op rug). Daarbij is er nog een drain aangesloten op één van de drie operatie openingen. En dan nog een slang voor de urine afvoer. Je kunt écht geen kant op als je daar dan ligt. Carnaval volg ik intussen gewoon op tv.
Onderste foto: Als er dan een röntgenfoto moet worden gemaakt is het blijkbaar het handigste om de apparatuur naar de kamer te laten komen. Het boveneinde van het bed rechtop en achter mijn rug de gevoelinge plaat gezet. Ik had een deal gesloten met de röntgenlaborante, zij maakt een foto van mijn binnenkant en ik een van haar buitenkant.

  

Bonte avond Lierop

Bonte avond in Lierop. Lokale artiesten staan éénmaal per jaar op het podium. Veel repeteren en dan is het grote weekend. Zenuwen in bedwang houden en ervoor gaan. Het gaat om de humor, zodra de zaal reageerd met een gulle lach valt de spanning wat weg. Ik weet wat het is, heb zelf ook verschillende malen alleen daar gestaan. Petje af voor iedereen. Vanachter de camera is het een stuk makkelijker  De uitdaging is om de mimiek en expressie vast te leggen. Best moeilijk ooit omdat je geen idee hebt wat er gaat komen. En houdt je camera maar eens stil als je je buik moet vasthouden van het lachen. Bovenstaande foto is van de tonproater Harrie Hens. Onderste foto is van mijn schoonzus die samen met haar vriendinnen de zaal op stelten zette als de Buurtvrouwen. Meer foto's kun je HIER bekijken.

Nog steeds winter

Nog steeds winter in Nederland. Vandaag eindelijk de eerste winterfoto's gemaakt in Lierop in de buurt van mijn huis. Ik hoop nog steeds dat er een of meerdere dagen komen met mist en vorst. Dan is het pas écht mooi. Net als vorig jaar. Vandaag zou een mooie gelegenheid zijn om de kerk van Lierop te fotograferen als deze bedekt is met sneeuw. Daarvoor moest ik aan de voorkant zijn. Maar zoals bijna altijd staan er auto's geparkeerd op het kerkplein. Dan maar naar de achterzijde waar veel minder sneeuw op de koepelkerk ligt. 

Ook nog in het park geweest maar hier geld hetzelfde, eerst moet aangevroren mist het écht mooi maken.

Even de bergen in.

Afgelopen week even de bergen in geweest om een frisse neus te halen en enkele winterse foto's te maken. Tja, was dat maar waar. Niet dus. Ik ben helemaal niet in de bergen geweest. En ik heb ook geen winterse foto's gemaakt. Simpelweg omdat het vorig jaar véél mooier was toen de bomen en takken vol aangevroren mist zaten. Bovenstaande foto was een experiment thuis. Ik wilde eens zien of je van een tv scherm redelijke foto's kunt maken. Dat valt in eerste instantie niet zo mee. Je krijgt namelijk op de meeste foto's de opbouw van de beeldlijnen te zien. Dan is de oplossing het experimenteren met verschillende sluitertijden. Maar er komt nog een rare moeilijkheid bij kijken. Hoe het komt weet ik nog niet. Als je de belichtingsmeter op spotmeting zet blijft hij heen en weer schommelen tussen onder- en overbelicht. Probeer zelf eens of dat bij jou ook is. Maar het lukt uiteindelijk wel. Maar het blijven gestolen beelden. Daarom zal ik hier even de bron vermelden. Dit is een shot uit de serie Planet Earth van de BBC en National Geographic. Een fantastische serie van 5 DVD's. Ongelooflijk mooi gefilmd. Dit moet je zeker eens zien. Als je daar bij had kunnen zijn als fotograaf..........daar kun je alleen maar van dromen.

De fotogegevens, manual F11, 1/8sec, iso500, 22mm. Uit de hand.

Kerstdiner

Ons kerstdiner hebben we een dag eerder gehad. Normaal doe je dat op 1e kerstdag. Zoals ik al eerder heb verteld in dit blog hebben we een kok in huis. Kevin moet op 1e en 2e kerstdag werken in restaurant de Eetkamer. Daarom heeft hij het kerstdiner voor ons een avond eerder gekookt. Maar liefst vijf gangen was het diner groot. Tussendoor even snel een foto van ieder gerecht gemaakt. Bovenstaande gerecht betaat uit groene asperges, kabeljauw omwikkelt met rauwe ham, met bovenop zoete aardappel en afgemaakt met een sausje van citroenmayonaise. De foto's moesten snel worden gemaakt want het is zonde om het eten koud te laten worden. Het enige licht wat ik heb gebruikt is de flitser op de camera, gebounced via het plafond. Hier heb ik gekozen voor de Zuiko 50mm lens. In de planning staat nog een kookboek van Kevin, dan zal ik me eens wat verder verdiepen in het fotograferen van eten. Moet lukken met betere belichting.

Merry X-Mas

Gisteren was Denny bij ons. Denny is een kind dat regelmatig bij ons komt. Volgens moeder wil hij niet de sneeuw in. Maar toen hij plotseling de kerstmuts op wilde zetten die in de woonkamer lag probeerde ik hem toch even naar buiten te lokken voor een foto. Hij bleek toch een stuk minder bang van de sneeuw dan verwacht. Wat resulteerde in bovenstaand foto welke ik maar gelijk tot kerstgroet heb gemaakt. Leuk toch......

Sneeuw op de weg

Gisteren (zondag) was er een weeralarm afgegeven door het KNMI. Zware sneeuwval legde het openbaar vervoer plat. Wij hadden een afspraak in Hilversum. Met het openbaar vervoer reizen kon niet. Dus was het thuisblijven of de auto in. Zolang het alleen maar glad is door de sneeuw is er nog best te rijden is mijn ervaring. Bij ijzel kun je absoluut niet rijden. Dus op naar hilversum. Het is zondag, dus al minder verkeer en het weeralarm doet veel mensen besluiten om niet de weg op te gaan was mijn inschatting. En dat klopte, je kon best goed doorrijden. Totdat je achter de sneeuwschuivers komt te rijden. Dan is de snelheid er echt uit. Het viel wel op dat sommige mensen op de weg zaten die écht beter thuis konden blijven. Als je zó bang bent dat je op de snelweg maar 20km/u gaat rijden moet je niet in de auto stappen. Neem dan een slipcursus of ga eens oefenen op een parkeerplaats om uit te vinden hoe je auto reageerd als hij gaat slippen in de sneeuw. Een klein voordeel van dat langzaam rijden is dat je dan tijd hebt om een foto te maken. Zoals bovenstaande foto ter hoogte van Eindhoven (de Hogt).

Griepspuit

Het zit er op. De twee griepspuiten die nodig zijn om de Mexicaanse griep tegen te gaan zijn gezet. In de media heeft het vele discussies doen oplaaien. De tijd zal het leren of de tegenstanders of de voorstanders gelijk krijgen. Een mooie gelegenheid om enkele foto's te maken. Tot mijn schande moet ik toegeven dat ik vergeten ben om de namen van de gefotografeerden te vragen. Het was geen probleem dat ik enkele foto's zou maken. Het ziet er hier nogal hilarisch uit, maar dat was omdat ik een opmerking maakte zodat ze (sorry) even vergat dat de spuit gezet zou worden. Want eigenlijk keek ze een beetje angstig om wat zou komen. Kan iemand mij de namen geven van de geportretteerden zal ik dit bericht alsnog wijzigen.

En ik heb nog iets over mijn apparatuur geleerd. Nadat ik mijn vorige foto's heb geladen was ik vergeten om de camera uit te zetten. De flitser zat er nog op. Ik weet zeker dat de batterijen nog vol waren. Nu ik de camera pakte om deze foto(s) te maken blijkt achteraf dat de accu van de camera nog vol was maar de batterijen van de flitser waren bijna leeg. Zo kon ik nog maar enkele foto's maken en toen was het over. Als ik dit weer eens mee maak zal ik de batterijen van de flitser meteen moeten vervangen.

druk......?

Momenteel is het fotografisch gezien komkommertijd. Oftewel, ik fotografeer momenteel erg weinig. Naar het werk in het donker en als je dan weer thuis komt is het alweer donker. Ja goed, vanuit de kraan wil ik nog wel eens een fotootje maken. Maar dat is niet zo interessant. Het jaar is alweer bijna om dus maak ik alweer aanstalten om het fotografische jaar te vereeuwigen in een fotoboek. Eens rustig door de foto's bladerend, -lees scrollend- kom ik nog verschillende alweer vergeten foto's tegen. Zo ook deze, genomen in een lift in de Reichstag in Berlijn. Je moet even kijken voordat je ziet hoeveel mensen er werkelijk in deze lift staan.

Eindhoven Glow

Nu alweer enkele dagen geleden dat ik samen met Petra naar Eindhoven Glow ben geweest. Qua fotografie niet erg succesvol verlopen voor ons moet ik helaas constateren. We zijn niet de hele route afgelopen maar hebben ons alleen op het centrum geconcentreerd. Achteraf niet zo'n goede keuze. De Blob was mooier om te filmen dan te fotograferen. In de catherinakerk was het te donker. Bij het Hooghuis zijn we maar heel even geweest vanwege de kou. Op de Markt werd een show gegeven waar bovenstaande foto is gemaakt. Toen we op de markt aankwamen was het erg druk zodat de goede plekken al bezet waren. Even gekeken en dan snel wat warms drinken op een terrasje (want daar mag je nog roken). Mijn voorop gestelde bedoeling was om licht en beweging vast te leggen. Dat is alleen bij deze foto redelijk gelukt.

Lock Nine CD presentatie

Gisteravond heeft de Lieropse band Lock Nine hun CD presentatie gehouden. Voor wie Lock Nine nog niet kent... Ze hebben afgelopen jaar deelgenomen aan de Clash Of The Coverbands. Een bandwedstrijd waar 3600 bands aan hebben deelgenomen. En Lock Nine werd de beste coverband van Nederland. De prijs die daaraan is verbonden behelst een CD opname en bijbehorende vidoeclip. De presentatie hiervan was gisteravond in de Bosuil in Weert. Busladingen fans togen naar het Limburgse om daar getuige van te zijn. Ik heb beloofd aan de band (Eric) om een keer foto's te maken die ze op hun website kunnen plaatsen. Belofte maakt schuld dus hierbij is deze ingelost.
Dit is een fotobolg dus even iets over de techniek. Een band fotografeer je bij bestaand licht dus is (voor mij) flitsen uit den boze. Maar dan moet er ook wel fatsoenlijk licht aanwezig zijn. Dit was hier absoluut niet het geval. Er was zo goed als geen frontlicht. De meeste bandleden stonden grotendeels in het donker. Het licht kwam van boven-achter en was de meeste tijd alleen rood, groen of blauw. Een enkele keer werd er een flits wit licht bijgegeven. Van die spaarzame momenten moest ik dan gebruik maken om meteen de opname te maken. Mijn opname standpunt was op het balkon en ik probeerde de lichtman van daar uit duidelijk te maken om iets meer frontlicht te gebruiken. Maar hij begreep mij verkeerd zodat hij het spaarzame frontlicht helemaal doofde. Shit happens, better next time.
Je kunt de foto's HIER alvast bekijken.

vanuit een andere hoek

Een gewone woonwijk. Tenminste als je er doorheen rijdt. Als je de wijk vanuit een iets hoger standpunt bekijkt zie je de architectuur een stuk beter. Veel lijnen en driehoeken. Het enige wat je nog van de herfst kunt zien zijn enkele boompjes met bruin blad.

Pas op....

Normaal plaats ik hier alleen foto's die ik zelf heb gemaakt maar vandaag maak ik één keer een uitzondering.
Vanmiddag kreeg ik via de portofoon van mijn collega Jan plotseling te horen "Peter pas op, als dat maar goed gaat". Ik had nog niet in de gaten dat er een helikopter recht op mij af kwam. Maar nét voor hij mij bereikte maakte hij een zwenkbeweging naar links. Het bleek toch zijn bedoeling te zijn want even later kwam hij weer langs. Welliswaar iets verder weg maar toch dichtbij. Mijn collega Jan van Welie had een camera bij en maakte van de tweede voorbij-gang deze foto. Jammer dat hij geen rekening hield met de shutterlag van de camera want nu was hij net te laat zodat de helikopter precies achter de kraan "hangt". Toch geen slechte foto, gezien hij ook nog door de raam van zijn cabine is gemaakt. Moet ik nu ook nog in de gaten gaan houden wat er uit de lucht komt?

Kunst of.........

Een verzameling ballen.

Maar wat is het? Is het een kunstobject. Zijn het bowlingballen op een bepaalde manier gerangschikt? Staat het, ligt het of hangt het? Is het groot of is het juist klein? Ik vertel het (nog) niet. Wie het weet mag het zeggen.

Dit is alles

Het jaarlijkse uitstapje met de fotoclub was fotografisch gezien een teleurstelling. Het weer werkte niet mee. Het was grauw en donker zodat er weinig van de Ardennen te fotograferen viel. We besloten om een toeristische route te rijden en dan maar zien wat we tegenkomen aan bezienswaardigheden. Maar ja, we zijn wel in België. Al snel waren we de borden kwijt zodat we de route niet konden afmaken. In het plaatsje Wanne even de benen gestrekt en het kerkje binnengelopen. Deze HDR foto is eigenlijk de enige foto die is overgebleven. Volgende keer beter.

Niet leuk....

De volgers van dit blog zullen inmiddels wel weten dat ik in het dagelijks leven werkzaam ben op torenkranen. Op zich wel mooi werk. Maar er is ook een keerzijde (zoals zo dikwijls). Omdat ik dit werk al zo lang doe begint de nek te verslijten. Hoe dat komt wil ik met deze foto illustreren. Hoe hoger de kraan is hoe meer je het werk moet zien tussen de benen door. Dus altijd met de nek flink gebogen. En in drukke tijden dat de gehele dag. In het begin is het een uitdaging om op grote hoogtes te werken. Zo heb ik op kranen gewerkt van 176, 145, 132 en 110 meter hoog. Maar dit heeft wel z'n tol geeïst. Op dit moment werk ik in Venlo aan de Maaswaard en niet eens zo hoog, maar 53 meter. Maar er zit in deze cabine zoveel in de weg wat het zicht belemmerd dat ik de hele dag in rare houdingen moet zitten om het werk te kunnen zien. Op de foto kun je zien dat er van alles in de weg zit. Wil ik hier het werk zien moet ik nóg verder voor over. En dan heb ik de ruitenwisser nog naar voren geklapt anders zit die ook nog tegen de ruit. Nu is het zondagavond en ik heb nog steeds flink last van mijn nek. Dat zal er morgen écht niet beter van worden. Kun je zelf ook eens zien hoe het is op deze torenkraan. Sorry van het klagen. Volgende keer weer een leuk bericht (hoop ik).

De natuur komt naar mij....

F/22 1/100sec. 50mm iso160 flash

F/8 1/30sec compact camera

Eerder schreef ik dat ik eigenlijk te weinig in de natuur kom om er beestjes te fotograferen. Maar nu blijkt dat ik ook gewoon thuis kan blijven. Vanavond zat er op de terrastafel een klein sprinkhaantje. Net als bij de rups moet ik daar natuurlijk proberen een leuke foto van te maken. Ik hoefde helemaal niet snel te zijn want hij bleef maar rondhuppelen en springen. De macro lens weer opgeschroefd en dan zo close mogelijk zien te komen. Het enige nadeel was dat het inmiddels donker begon te worden en de flits erop moest. Dan ben ik hem plotseling uit het vizier verloren. ik zag hem niet meer. Einde fotoshoot dacht ik nog. Maar dan bleek hij op de camera te zitten. Op tafel staat een vetplantje dat ik naast de camera hield. Dat vond hij (of zij) blijkbaar toch leuker dan de camera want hij sprong over. Rest nog het afwachten tot de compositie mooi is. Dan alleen nog proberen scherp te stellen op zijn kleine ogen en de foto is daar.

Dit zie je bijna nooit.

1/100 sec. F/3,5 27mm iso 400 (gecropt)

Hoezo zie je dit bijna nooit zul je denken. Een containerschip op het water, dat is toch normaal. Klopt dat is normaal. Maar dit schip vaart op de Maas bij Venlo. Dat is ook normaal. Ja, maar wat je bijna nooit ziet is een vrijwel rimpelloze rivier. Eigenlijk altijd is er een vorm van golven of golfjes. Oftewel door de wind of doordat er schepen varen. Vanmorgen was dit schip het eerste die het mooie rimpelloze water van de Maas verstoorde. Jammer want ik had hier best enkele foto's meer van willen maken.

Rupske

1/100sec. F/7.1 iso500 50mm macro

Na al het motorgeweld van afgelopen weekend iets totaal anders. Vanmiddag ging ik de kliko binnenhalen. Op de deksel zat een heel klein rupsje. Voorzichtig de kliko binnenhalen, want dit rupsje wilde ik op de foto zetten. Een balk gepakt, er een gaatje van 8mm in geboord. Van een klimop een takje geknipt en in het gaatje gestoken. Het rupsje erop gezet. En maar hopen dat hij er nog even zal blijven zitten want de fotospullen moesten nog voor de dag gehaald worden. Gelukt... Er zijn mensen die met de meest fantastische foto's uit de natuur thuiskomen. Ik neem me ook ieder jaar weer voor om de natuur in te gaan. Helaas komt het er steeds niet van. Dan moet je iets anders verzinnen om beestjes op de foto te zetten. Hierbij dus.

Panorama Grand Prix 2009

Het terrein waar de Grand prix wordt gehouden in Lierop is zo groot dat ik me de meeste tijd met een scooter verplaats. Zeker tijdens de voorbereidingen. Tijdens de wedstrijden is het niet meer mogelijk om nog te scooteren. Omdat het zo groot is, is het onmogelijk om een goede indruk te krijgen van het gebeuren zonder er panorama foto's van te maken. Daarom heb ik enkele keren een hoger punt opgezocht. Zo heb je toch een betere indruk hoe het er tijdens de GP aan toe gaat. bovenstaande foto is opgebouwd uit 2 staande foto's. Je krijgt zo een bredere blik zonder het smalle uiterlijk van een liggende panorama foto. De langste foto die ik heb gemaakt is opgebouwd uit 11 foto's (liggend)
Kijk hier voor meer panorama foto's van de Grand Prix 2009.

Lierop, Grand Prix Of The Netherlands, motocross

Het is weer voorbij, de Grand prix motocross in Lierop. Maanden voorbereidingen gingen er aan vooraf. Prachtig weer deze editie van de GP2009. Net als voorgaande jaren heb ik weer gefotografeerd voor Mac Lierop. Nu begint het nawerk. 1750 foto's bekijken, selecteren en eventueel iets bewerken. Deze 2 foto's heb ik geselecteerd voor het blog. Waarom deze twee? De bovenste foto van Ken de Dycker omdat hij de winnaar is van de Nederlandse GP2009. En omdat hij het publiek wist te vermaken met zijn mooie sprongen op de tafelberg. De andere foto is ook apart vanwege het feit dat er één fotograaf bij staat die kennelijk liever mij fotografeerd dan de huldiging op het podium.
Meer foto's kun je zien als je op onderstaande links klikt,
Grand Prix of the Netherlands SATURDAY
Grand Prix of the Netherlands SUNDAY

Freek in Lierop

1/250sec. F/4 200mm iso250

In Nirwana (Lierop) zijn al vele, vele artiesten geweest. Maar dan zijn het overwegend muzikanten. Gisteren was Freek de Jonge op het jaarlijkse tuinfeest. Niet als cabaretier maar als zanger. Liedjes uit het Nederlands Hoop tijdperk en wat nieuwer werk. Het was wel duidelijk dat Freek het Lieropse publiek niet kent. Voor het publiek is het tuinfeest een treffen met oude bekenden die ze dan ook meestal maar eens per jaar zien. Dus wordt er heel veel gepraat. Daarom maakte Freek de opmerking "kunnen jullie mij horen.......ik jullie wel". Even was ik bang dat hij er mee wilde stoppen, maar zijn opmerking kwam wel aan. Het publiek werd enthousiaster dus Freek bleef. Omdat ik vooraan stond kon ik nog wel een opmerking horen, "weer iets geleerd". Dat zal wel inhouden dat dit tevens de laatste keer is geweest dat we hem in Lierop hebben gezien. Freek, kom volgend jaar toch maar naar Lierop. Niet als artiest maar om een pilsje te komen drinken en lekker te ouwehoeren, best gezellig.

Berlijn Checkpoint Charlie (2)

1/30sec. F4.5 28mm iso200

1/640sec. F5.6 17mm iso200

De buitenexpositie bij Checkpoint Charlie is indrukwekkend. Grote foto's op een schutting met uitleg erbij vertellen de geschiedenis van dit markante punt in Berlijn. Ik heb geprobeerd om bij deze foto's een onderwerp te vinden om het verschil te laten zien tussen toen en nu. Op de bovenste foto een fietser die nu vrij van oost naar west kan fietsen. De dubbele rij stenen in het wegdek markeert door heel Berlijn het verloop van de muur. Op de onderste foto zie je een ballon met toeristen. Het lijkt alsof deze over de zwaarbewaakte grensovergang vaart. Onderaan de foto een lege fles drank.

Berlijn Checkpoint Charlie (1)

1/20sec. F4.5 32mm iso200

1/25sec. F4.5 41mm iso200

Voor de eerste keer naar Berlijn geweest. Dan worden natuurlijk alle verplichte nummers bezocht. En die zijn er vele. Als je het over Berlijn hebt, heb je het natuurlijk ook over de muur. En in die muur waren verschillende zwaarbewaakte doorgangen. De bekendste is natuurlijk Checkpoint Charlie. Als je daar komt ben je écht niet de enige. Alle sightseeing bussen komen er langs. Dan stapt iedereen uit om een foto te maken van de verklede soldaat die voor het hokje staat te poseren tegen betaling van 1 euro. Daarom ben ik s'morgens om half zeven terug gegaan om de omgeving zonder toeristen vast te leggen. Als je dan daar alleen bent en in alle rust de foto's van de buitenexpositie bekijkt hoe het toen was is dit best indrukwekkend.